2e Paasdag: Vroege Vogel wandeling met Paas-ontbijt

Speciaal voor vroege vogels organiseert Volkstuinvereniging Thurlede op maandag 22 april vanaf 07.00 uur een vroege vogelwandeling door het Beatrixpark en het Volkstuincomplex.
Het is inmiddels de 4e keer dat Thurlede deze traditionele wandeling organiseert.

Vogels laten zich deze tijd weer goed horen en zien om hun territorium af te bakenen. Veel trekvogels zijn weer terug en willen zich ook laten gelden: het is heel interessant om dit in de vroege ochtend mee te beleven!

Als vanouds is onze gids (en vogelaar) Ben van den Broek (tuin 57). Tijdens de wandeling proberen we zoveel mogelijk vogelsoorten te spotten. In voorgaande jaren zijn er zelfs 35 soorten gespot! Omdat Pasen dit jaar wat later valt, kunnen we dit keer misschien nog meer vogelsoorten spotten. Heeft u een verrekijker? Neem deze dan zeker mee!

De vogels die we onder andere kunnen tegenkomen zijn: de zanglijster, roodborst, tjiftjaf, vink, merel, houtduif, tortelduif, pimpelmees, koolmees, staartmees, zwartkop, heggemus, grote bonte specht, groene specht.

Na afloop zullen we onder het genot van een lekker paasbrood, koffie en thee, de waarnemingen doornemen in het verenigingsgebouw.

Aanmelden via mail: communicatie@volkstuinenthurlede.nl
Deelnamekosten zijn: € 2,50
Aanvang: 07.00 uur
Melden bij het Verenigingsgebouw Volkstuinvereniging Thurlede, Parkweg 428, Schiedam

Zaaipracticum + Workshop Hanging Baskets – 23 maart

Op zaterdag 23 maart kunnen tuinders van Thurlede deelnemen aan 2 leerzame workshops. De docent voor dit evenement is Dick Meijerink.
Locatie: Lentiz College Maasland.

Van 10.00 tot 12.00 – het ‘Zaaipracticum‘.
Dick Meijerink legt uit:
1) welke zaaimethodes er zijn
2) tot op welke diepte je het zaad moet planten
3) waar je bij het zaaien rekening mee moet houden
4) wat de ideale temperatuur is en hoe lang de kiemtijd is.

Graag zelf meebrengen:  Zaden, zaaibakjes, wc-rolletjes, (handig voor lathyrus, zonnebloemen enz.), een potlood, labeltjes of etiketjes.
Zaaigrond is aanwezig.
Voor het vervoer naar huis is het beter om een grote doos of kratje mee te nemen waar de zaaibakken in passen. Zo voorkom je dat de bakken in de auto omvallen.

Zaden kunnen die ochtend met elkaar geruild worden.

Van 12.00 tot 13.00: lunch
Wilt u aan beide workshops deelnemen? Dan kunt u tegen betaling deelnemen aan de lunch.

Van 13.00 tot 15.30 – Workshop Hanging Baskets
Er zijn nieuwe baskets en inleggers te koop maar ook eigen baskets kunnen worden opgemaakt. Wanneer de baskets eenmaal klaar zijn, kunnen ze tot de mei-vakantie bij het Lentiz blijven: dan hebben ze een mooie voorsprong op later opgemaakte baskets. De baskets moeten dan wel vóór de mei-vakantie opgehaald worden.

Kosten – contact af te rekenen 
– Zaaipracticum € 5,00
– Lunch € 7,50
– Workshop Hanging Basket, prijsindicatie:
1) Een nieuwe basket, incl. legger, plugplantjes en potgrond . Groot formaat € 12,50. Klein formaat € 10,00.
2) Gebruik van een eigen schaal, mand, balkonbak. De kosten zijn tussen € 7,- en € 10,- en worden na afloop berekend; afhankelijk van de gebruikte materialen.

Aanmelden vóór 16 maart
Bij Thérèse Zwaard-Hakbijl (van Groei & Bloei).
Via email: pzwaard@caiway.nl
Telefonisch: 010 – 59 13 658

Echtelijk meningsverschil

Man, stel je niet zo vreeslijk aan
In ons lijfblad “Groen Thurlede”
Heeft toch heel duidelijk gestaan
Hoe gezond het is voor lijf en leden
In je tuin aan het werk te gaan.

Het is toch wijd en zijd bekend
Door tuinieren, heerlijk in het groen
Niet te gaan zitten op je krent
Voel je je in goeden doen
En jaren jonger dan je bent.

Oh ja, zegt dat lijfblad lieve schat
Iets over spittend door je rug gegaan
Niet meer kunnen, lopen, zitten, staan.
Als ik niet onder de morfine zat
Vloog ik de redactie stromp’lend aan.

Jan van der Waal

Even voorstellen: Friese roots schieten wortel in Thurlede

Tekst en foto Manja van de Plasse

Pake en beppe, de Friese opa en oma van Iebel, hadden een boerderij waar dahlia’s groeiden, net zoals nu in de volkstuin die Iebel met haar levenspartner Rob op Thurlede heeft. Kennelijk is in haar jeugd het zaadje geplant voor een groene omgeving en komt dit nu weer boven.

Haar Friese roots schieten nu wortel op Thurlede. Maar ook in het centrum van Schiedam, waar ze onlangs een huis kochten. Jaren woonden ze in Rotterdam, in Crooswijk, tot ze op zoek gingen naar een nieuwe woonbestemming en in het centrum van Schiedam terecht kwamen. Ze gingen van een nieuwbouw woning met veel licht naar een oude stokerij, annex branderij met veel sfeer. Een pand met geschiedenis, maar zonder tuin. Om deze wens toch in vervulling te laten gaan kozen Iebel en haar man Rob voor een tuin op Thurlede. Doordeweeks is Rob docent licht en geluid en Iebel heeft de dagelijkse leiding over het Jeugdcultuurfonds Rotterdam. In het weekend genieten ze van hun tuin.

Huisje van het eerste uur

In november 2016 namen Iebel en Rob tuinnummer 21 over van een meneer in de tachtig die tientallen jaren had getuinierd. Op het perceel een charmant huisje van het eerst uur. Behalve het huisje en de tuin liet hij hun ook de keukeninventaris, een kacheltje en een aantal tuingereedschappen na, die best nog een tweede ronde mee kunnen. Ook de overgordijnen met zonnebloemen en de vitrage met appels en peren mochten blijven. Zij zorgen voor de sfeer van weleer. Je kunt voelen dat alles met ouderwetse zorgvuldigheid is opgebouwd. Rob en Iebel voegden hun eigen spullen erbij, waaronder een tegeltje met Friese wijsheid: “pikerje net ’t komt doens oars”. Wat zoveel betekent als “pieker niet, het komt toch anders”…… Een stukje verder aan de muur hangt een Boeddha. Het is een gezellige mix van oud en nieuw geworden.

 

Dilemma’s

Wanneer je de tuin oploopt valt je oog direct op de handgemaakte molen. Anno 1641 staat erop. “We vragen ons af wie de maker is en doen de lampjes van de molenwieken het nog?”, aldus Iebel. Mogelijk weet een van de lezers de antwoorden. Dit is juist zo leuk aan een overname. Stukje bij beetje ontdek je de geschiedenis van zo’n tuin. Zo was in november niet te zien wat zich onder de grond schuil hield. Inmiddels zijn de aardbeitjes opgekomen, bloeien er diverse rozenstruiken weelderig en vormt zich fruit aan de bomen, waaronder pruimen en appels. Er is zelfs een kersenboom waarvan de vogels snoepen, ondanks dat de kersen nog niet rijp zijn. Een net erover of toch maar niet? Een lastig dilemma voor een beginnend tuinder. Lees verder

“Onze tuin is ieder jaar opnieuw een verrassing”

Tuingenot I Ellen Boonstra-de Jong I foto Ellen Boonstra-de Jong

Coby en Theo Duifhuizen kochten ongeveer twintig jaar geleden tuin 196, een tuin met tegels, compostbakken en een grasveldje in de vorm van een baard. Samen toverden ze de armetierige tuin om tot een waar bloemenparadijs.

Coby en Theo dreven jarenlang een groentezaak in Schiedam. Vanwege een ernstige ziekte kwam Theo tijdelijk in de bijstand terecht. Aanleiding om een moestuin te beginnen op het terrein waar nu het Vlietland Ziekenhuis staat. Theo: “Ik wilde toch wat doen. Toen we daar weg moesten hebben we nog een poosje getuinierd langs het spoor.” In 1998 streken ze neer op Thurlede. In hun tuin is alleen geen courgette, komkommer of preitje te bespeuren. Weliswaar legden ze gelijk een moestuin aan, maar “het lukte niet, de slakken aten alles op”, vertelt Coby. “

Daarbij levert de moestuin veel te veel op voor ons tweetjes.” Nu is hun tuin een lust voor het oog met een uitgebreide verzameling vaste bloeiende planten en struiken. Soms zet Theo zelfs een parasol boven de roze hortensia’s. Hortensia’s laten namelijk snel hun koppie hangen als het zonnetje schijnt. De buurvrouw wijst over de heg naar de uitbundig bloeiende witte hortensiastruik. “Moet je eens kijken hoe mooi die van hun erbij staat.” Zij heeft, op een paar meter afstand, dezelfde struik met slechts een paar bloementrossen eraan. Die constatering geeft allerminst aanleiding voor jaloezie, eerder voor verbazing over hoe zoiets nou toch mogelijk is. Coby en Theo hebben een zichtbaar goede verstandhouding met de buren. Dat ze verder kijken dan hun eigen tuin, bewijst ook de tuin aan de overkant. Die staat te koop, maar heeft nogal wat achterstallig onderhoud. Samen zijn ze aan de slag gegaan. Bomen zijn gerooid en het onkruid gewied. Nu is het wachten op een nieuwe buur. Lees verder

Weg met die theedoek!

Thurlede natuurlijk I Joop Th. Peters I foto Ellen Boonstra-de Jong

Het is begin 1963 op ons kale tuincomplex. Het enige zichtbare gebouw is een afgedankte noodwinkel van, naar ik meen, de “C.O.O.P”. Dat was ons verenigingsgebouw. Wij als tuinders noemden het “De Kantine”. Deze heeft meer dan dertig jaar dienst gedaan. Januari 1994 werd ons huidige verenigingsgebouw opgeleverd. Daarover een volgende keer meer. Inmiddels was de aanbesteding achter de rug en de huisjesbouwer bekend. Eén van mijn naaste medetuinders was tot lid benoemd van de commissie van toezicht. Begin mei vroeg ik hem voorzichtig wanneer men met de bouw van de tuinhuisjes begon. “Als de vorst uit de grond is”, antwoordde hij. Toen zaten mijn pootaardappels al in de grond en hier en daar kwamen de kopjes boven de aarde. Bij het leggen van de betonfundering werd te licht bewapeningsstaal gebruikt. Te lichte dakbinten zorgden voor doorgezakte daken. Bij de oude tuinhuisjes is dat nu nog te zien. Op een gegeven moment sprong je een gat in de lucht omdat de tuinschotten er lagen. Heel groot was je desillusie als deze na een paar dagen bij je buurman overeind stonden als tuinhuisje. Had de buurman misschien een grotere mond? Uiteindelijk ging de huisjesbouwer failliet. De werkwijze van de nieuwe huisjesbouwer was beter en als tuinders bleven we enthousiast en koesterden ons eigen bezit; een volkstuin met tuinhuis. Het intimmeren kon beginnen. Dat kostte behoorlijk wat tijd en geld, want erg breed hadden de meesten van ons het niet. Je had toen nog een 48-urige werkweek en werkte ook op zaterdagochtend. Gelukkig stond burenhulp hoog in het vaandel. Na maanden van intimmeren zaten we op een goede dag ons werk onder het genot van een kopje thee te bewonderen. Plotseling stond er een bestuurslid druk gebarend op het asfaltpad. Lees verder